Publicacións

O murmurio de Agramonte - primeira parte

Imaxe
O murmurio de Agramonte
Antes de nada, quero aclarar un par de puntos.  O primeiro que este post foi creado únicamente para lucrar a tódalas persoas amantes da literatura.  O segundo, informarvos de que este é un relato non apto para todos aqueles que non vexades máis alá da realidade, se te consideras un deles, aconselloche que non perdas o tempo lendo todo esto que acabo de escribir, é preferible que fagas outra cousa, non perdas o teu valioso tempo aquí, dedícate a atender o WhatsApp, ver Salvame de Lux, Gran Hermano etc. Ou simplemente calquer outra cousa que che guste máis. Polo contrario, se eres do grupo de persoas que lle interesa a literatura e crees en algo máis que o que din os xornais, benvido! Invítoche a que me acompañes nesta fascinante aventura baseada en feitos irreais. Trata dos restos dun barco que sairon á praia, os cales llos encomendaron a un ferreiro de prestíxio comarcal, agardando que lles dera nova vida. 
Que o disfrutes! 
Decían os máis vellos do lugar, que os día…

Aprendiz de lutier - fase 10

Imaxe
Vexo que cada paso que estou dando, ten a súa complicación particular, se a tapa armónica tiña o seu aquel, non vos digo nada agora co diapasón... Non sei se é porque o pasado xa está feito e non me preocupa, pero presinto que este paso é de complexidade absoluta. Non me queda outra que aguantar o tino a full e seguir actuando de maneira cautelosa, sobre todo no tema traste. Todo se andará!




















IR AO POST ANTERIOR

IR A LUTIER

IR AO INICIO


Os cans da miña aldea

Imaxe
Neste post vou falar dos cans que había na aldea que me criei.
Tristemente, nesa entrañable aldea, só quedan vellos, casas baleiras e corredoiras cheas de silvas e fieitos. Unha aldea que se está esmiuzando como moitas outras espalladas por Galicia adiante. A consecuencia de tal esfarelo, non só fixo que minguaran os veciños, tamén a comunidade canina foi a menos como a auga no verán, situación que me fai lembrar de neno, daquela cando vivía nunha das aldeas con máis cans en toda a contorna. Tal era a febre perruna, que exceptuando catro veciños (dos trinta e dous que éramos) o que non tiña un can, tiña tres ou catro. Había cans por tódolos lados e de tódolos tipos, dende os máis arteiros para a caza, ata o xenuíno can de palleiro, pasando por cruces perralleiros que eran como quen non os tiña, sen esquecer o can de “rasaloba” que tiña algún que outro veciño doente. Non sei ata que punto é certo eso de que os cans son como os donos...
Dende o Cotarelo ata a Mourella, pasando polo Caño…

Aprendiz de lutier - fase 9

Imaxe
Unha estación espacial sen control, caerá á Terra nos próximos días, o artefacto pesa unhas cuantas toneladas pero aquí non pasa nada. Según catro matados, non hai motivos de preocupación, din que podemos estar tranquilos. Malo raio os parta!

Para o alivio de tal preocupación, aquí vos deixo coas últimas imaxes do proxecto "Mandolina". Unha obra coa que me sinto moi contento, xa que vexo que o propósito paso a paso estase facendo realidade, noto unha sensación así como cando un empeza a clases de inglés e aproveita a taberna para chapurrear a lingua de Shakespeare cos amigos.

Esta foi unha semana de tacos, primeiro puxen os zoquetillos do fondo, un a un, con moito tino de non excederme coa cola, logo a cadeneta da tapa, onde as pinzas do tendal fixeron que todo saíra como de costume. 

Os zoquetillos que utilicei para o fondo, son de cedro brasileño e a cadeneta da tapa armónica, de cedro roxo.






Cinco productos en catro días, preventivo anticarcoma, aquí non van entrar as termitas…

Aprendiz de lutier - fase 8

Imaxe
Téñolle tanto aprecio a esto de elaborar varetas, que se fose fumador, o deixaría con tal de non afumalas. Esta semana encolei fondo, zoquete e varetas. A sensación foi fascinante... Estou por decir, que na próxima vida non quero ser xuíz, militar, conserveiro nin fareiro, quero ser lutier.






Pregúntome, se o motivo polo cal non existen instrumentos de corda no folclore galego, sexa debido a que para a súa construcción, haxa que manter unha humidade ambiental entre 50 e 60% a que temos normalmente en Galicia, vamos!










Normalmente a principal función do zoquete é unir os dous aros, aínda que neste caso a única finalidade que ten é facer de base para atornillar o cordal, xa que este instrumento consta dun aro único. Nesta imaxe apréciase fenomenalmente a diferenza de veta nas distintas partes: Tapa, aro e zoquete. Canta máis separada está a veta, máis absorbe e menos transmite, por eso a tapa armónica as ten tan xuntas, a ela é o que lle queda. Transmitir!




IR AO SEGUINTE POST

IR AO ANTERIOR POST

Aprendiz de lutier - fase 7

Imaxe
Con este post, quérolle deixar claro a máis de catro transeúntes interesados, que se os traballos de lutería os realizo no garaxe é porque non dispoño dun taller, pero tampouco me preocupa, xa que esta non deixa de ser unha afección de puro pracer, da que non vivo dela. 
Traballo no garaxe e coa porta franqueada cara á vía pública porque podo e quero, non só pola luz natural e o aire fresco da ribeira, que me encanta! Tamén é para observar a forma en que actúan máis de catro viandantes, os cales xa teño clasificados en tres tipos: Os que proceden dun xeito sigiloso evitando mirar para o escaparate, non dan os bos días nin a tiros! Os que saudan sen deterse, e por último os que sacian o seu interés, facendo uso da chismosa curiosidade indagando no que estou facendo, que ata certo punto é un comportamento natural humano, para saber en que mete o tempo o veciño. Non vaia a ser!
Un entusiasmo colectivo, que moitas das veces leva a unha conducta cando menos penosa, amosando unha tremenda fal…