Sol e candil

ARTESAN

BEN CERTO É QUE CADA TOLO CO SEU TEMA

Que pobre é aquel, que non ten máis pasatempo que ver pasar o tempo.

Esto é o que me entretén. 


13-10-17

Hoxe empecei unha das pezas, que xa os romanos no seu día se chuleaban con elas. Xunto as bóvedas, os arcos tíñannos no máis alto do pedestal presumindo de precisos. Logo do café, púxenme co arco cego dereito, pola súa forma coñécese como carpanel, apainelado ou cicloidal. De momento as vibracións son as agardadas. Very Top!  ao que podía ser.










Madeira de castaño, non iba ser menos!



02-10-17

Logo de ter listas as soldaduras correspondentes, só queda lixar para ter a pechadura rematada. 











Esta é a aldraba orixinal da cerradura, tiven que sacrificala para aproveitarlle o gonzo

28-09-17

Esta terceira actuación (á espera de catro toques), vai camiño de marcar indicios e codearse cara a cara coa elegancia.






27-09-17

Segunda actuación.







26-09-17

A última ferranchada deste cofre, vai ser a aldraba. Este mecanismo utilízase para pechar portas, consiste nunha barra que encaixa a perfección na cerradura para que esta a trabe. Son consciente de que é a primeira actuación da peza e queda moito que bourar nela, pero o mellor do conto é que este dichoso afán xa comezou a transmitir boas densacións. Agardo que disfrutedes da quenda.





Na parte inferior da imaxe, apréciase a "muesca" para o encaixe da articulación




24-09-17

Cando a motivación bota por fora, dá igual que sexa domingo ou festivo, de feito hoxe levanteime con toda a ansia do mundo para meterlle man a xa famosa e difinitiva bocachave. A intención era trasladarme a Idade Media, para darlle un toque a castelo do S. XII en plena época de cruzadas. 
Estou contento porque vexo que o conseguín, e o importante é creelo!  


Feito con: martillo, taladro, lima e moita imaxinación













22-09-17

Por unha vez máis, vou quedar con eso de que correxir é de sabios. O día 9 deste mes (a pesar de non ter claro o tipo de cerradura que utilizaría), daba comezo ao bocachave, pero  recoñezo que para unha cerradura de aldraba como a que vou usar,  non me enche tanto o ollo como eu creía, pero non hai nada perdido, aquí como na casa do pobre, aproveitase todo, polo tanto, esta peza que a priori ía ser unha bocachave, vai ter outro destiño. Con ela forxei unha chapa co logo Toutonplace, tipo escudo Idade Media. O resultado gústame moito!


Cravos auténticos, feitos en forxa para a ocasión



Logo Toutonplace 2018


21-09-17

Acabo de recibir o pecho, unha cerradura con aldraba que vai quedar de perlas nesta obra.




15-09-17

Hoxe tocou presentar os laterais, queda moito que pulir (sobre todo na parte superior), pero todo se andará. A madeira usada é castaño do país.


Os catro esquinais montados


Vista do ensamblado na parte inferior da montante

Por hoxe xa menos mal


11-09-17

Chegou o momento de ensamblar as montantes posteriores, realicei a subxección con cola para madeira e clavos. Cando seque, quedará tan resistente como unha pedra ben dura. 






09-09-17

Aínda non teño claro o tipo de cerradura que utilizarei, pero ao ver pasar toda campante, a inspiración por diante dos ollos, non dubidei en trincala polo gañote (garneato), para dar comezo ao bocachave da pechadura. 
A ver que sae desta peza enferruxada!


A inspiración parte desta imaxe vista na web


07-09-17

Este recorte de viga (dura como a peste), vai vir de perlas para sacar dela os paneis traseiro e costados.


Nótase que o destiño desta peza era para ser viga, vese claramente que o proceso de secado foi moi lento e tratado con mimo. O estado de curación é excelente, arrecende que da gusto.

O inconveniente de traballar unha peza destas dimensións, é que o corte ten que ser "a pelo" (a pan de millo) 


24-07-17

Para as montantes, utilizo un esquinal de ideación propia, formado por dous ángulos de 135º e 15 cm de altura. Xa arrabeo coas ganas de montalos!


Esquinais realizados en madeira de castaño e coa primeira capa de anticarcoma dada








21-07-17

Rozar a proporción Áurea cun recorte de 28x18x1,8 cm non foi o máis interesante do día, xa que un cepillado rústico estilo gallego en Mallorca, rompeu moldes. Logo dunha capa de Xylamon antitermitas, este é o resultado acadado


A madeira quedou encharcada de Xylamon antitermitas, aplicado cun pincel duro. Aquí non entra a carcoma nin a tiros


20-07-17

Hoxe tocou unir as tres pezas, que polo momento conforman a base da obra.


Con un pincel apliquei Rakoll Express 35, unha cola sintetica para madeira incolora ao secar. Aínda que esta cola está indicada para manualidades, a madeira seca únea fenomenal.





19-07-17

Como non debe ir o carro antes que os bois, nin tampouco se debe comezar a casa polo tellado, esto tampouco vai a ser menos. Coa inspiración que hoxe tiña no corpo, dei comezo ao que vai ser a base, formada por tres pezas.


Para a base utilizo un listón de madeira foránea, moi parecida ao sapeli, pero un chisco máis dura

Un pouco de cepillo basto para recender a madeira


O resultado son tres pezas de 30x7x2 cm 

De momento queda moito que pulir, pero todo se andará

30-05-17

Non sei porque será, se pola temperatura primaveral de hoxe, polo Ibex 35 ou polo cantar das píllaras, pero levanteime coa vena artística a flor de pel, sensible, sensible, tan sensible e impoñente que me engatusa canto quer. I love it!

Como os días son largos, hai tempo para todo, estar coa familia, traballar, redes sociais, pasear, lectura, fotografía, de can de palleiro, praia, ciclismo, running, tomar uns cacharros á sombra, e se cabe, partirlle os morros ao pin-pin que lle meteu o cacho de madeira á cerradura da porta do garaxe.

Aproveitando a inspiración que teño encima, dou comezo a un proxecto de larga duración, dándolle caña nestes días de moita luz, logo a caída de folla do outono plagarame de forza creadora. Cando veña o inverno a chover, terei as pilas cargadas, e aínda que sexa coa luz do candil a festa está armada.


Tamén quero poñer a proba, ao todo poderoso Blogger, a ver se nun único post é capaz de soportar tódalas fotos que eu queira, a idea é ir colgando según a evolución da obra, sempre acompañada dos comentarios que considere oportunos.

Para tal efecto creo unha pestaña chamada ARTE.



Que o disfrutedes.



Comentarios

Destacado

O auténtico MOU

Tetas que namoran

Ribeira vs Riveira